اينها نيمي از همه پيشي هاي خانه ما و مادرشان هستند كه چون مهمان هاي ناخوانده خودشان را به خانه ما دعوت كرده و اينجا هم وضع حمل كردند و هم اكنون مشغول پرورش و بزرگ كردن 4 تا بچه اش هست . البته خيلي با اين موجودات كم آزار مشكلي نداريم ولي دلم برايش مي سوزد و آن هم به چند دليل.
اول اينكه فكر كنم ازدواجشان فاميلي بوده چون همانطور كه در عكس ديده مي شود يكي از چشمهاي بچه گربه كور است كه البته هر 4 تا اينطوري هستند و نكته دوم اينكه فكر كنم باز هم دليلش همان ازدواج خانوادگي باشد و اينكه اين توله ها زيادي شيطان و بيش فعال هستند و مادرشان مدام در جاهاي مختلف حياط خانه دنبالشان هست تا به آنها شير بدهد و من هم كه هر چه كردم نتوانستم از 4 تاي آنها يك جا عكس بگيرم، هرچند خودم آوردمشان پيش هم ولي باز فرار كردند و آخرش هم با يك چنگولي دستم را نوازش كردند.

را به خانه ما دع

اين هم يكي از آثار باستاني كشف ده در شهر زير زميني كاريز(حريره) كه البته من نتوانستم بفهمم اين اثر از همين جا پيدا كرده اند و يا در جاي ديگر پيدا كرده و اينجا آورده اند و يا اصلا آثار باستاني است و يا اينكه قدمتش چقدر است؟
به هر حال اين محل قديمي ارزش ديدنش را با تمامي مشكلات و سختي هايش، داشت چرا كه هنوز ترميم ها و اكتشافات تمام نشده و شما براي بازديد بايد مسير زيادي از راه خروجي اين شهر زيرزميني را كه داراي شيب بسيار زياد است و خاكي هم هست در زير نور مستقيم خورشيد طي كنيد و حتما مي دانيد كه اگر در اين فصل در شهري مثل كيش، كمتر از يك دقيقه در فضاي باز و در سايه بايستيد مي توانيد تصور كنيد كه انگاري به سوناي خشك رفته ايد و يا با لباس درون آب پريده ايد حالا وسط ظهر و زير نور مستقيم آفتاب ديگر بماند.
اما تجربه خوبي بود و من از آن لذت بردم جاي همگي شما خالي بود و براي اين همه خوش گذشتن هم دليلم هم اين است كه برنامه سفر از همه جهت بسيار عالي بود و خسته كننده نبود و مهمتر از همه اين كه همسفر هايم فوق العاده بودند و در كنار آنها بودن لحظات به ياد ماندني را رقم زد هر چند با برخي آنها تجربه سفر نداشتم و در انتها مي بينم نمي توانم اسم چند نفر در اين بين را متذكر نشوم.
از جمله آنها دوست قديمي و بسيار عزيز جناب آقاي ايرج شرف زاده كه در منطقه آزاد كيش كه مسئول هماهنگي و خلاصه تمام دردسرهاي اين سفر بر عهده او بوده و همچنين سركار خانم عبدي كه به نمايندگي از رسانه هاي خارجي ارشاد حضور داشتند و نقش پلي بين ما و منطقه آزاد كه ميزبان بود، را برعهده داشتند كه مي دانم چه وظيفه سنگيني را داشتند .همينطور محمد خيرخواه عزيز و حسن سربخشيان از آنهايي هستند كه سفر با آنها به ياد ماندني بود بخصوص حسن سربخشيان كه خوش سفر بودنش را قبلا هم تجربه كرده بودم اما اين بار طور ديگري بود
ضمنا اطلاعات بيشتر در مورد كيش را اينجا ببينيد.

همانطور كه قبلا گفتم شهر زير زميني كاريز (حريره) يكي از مناطق ديدني و قديمي و زيبا در جزيره كيش است . آنطور كه راهنما آنجا توضيح مي داد جنس مرجان هاي تشكيل دهنده آنجا نزديك به 800 ميليون سال است قدمت دارند ولي در كمتر از 1000 سال قبل اينجا محل زندگي و سكونت افراد بسياري بوده است . راستش براي من هم اعداد و ارقام خيلي عجيب و قريب است ولي هست ديگه.
به هر حال اين عكس راهرو اصلي اين شهر كه فعلا براي بازديد آماده شده را نشان مي دهد و از اين راه اصلي فرعي هاي متعدد كه هر يك مي تواند مسير طولاني باشد منشعب مي شود كه هنوز اكتشافات آنها تمام نشده است .

از 1 شنبه تا 3 شنبه هفته قبل به دعوت سازمان منطقه آزاد كيش و اداره کل مطبوعات و رسانه های خارجی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي سفري به اين جزيره زيبا داشتم كه هرچند كوتاه بود ولي خستگي اين ايام طولاني كار در تهران كثيف و پر از دود را از تن در كرديم . البته ناگفته نماند در زمان كوتاه هم امكانش فراهم شد از چند مكان كه در جذب گردشگر موثر است چون پارك دلفين ها يا شهر زيرزميني كاريز ديدن كنيم و هم اينكه سر به بازار ها زده و خريد كنيم .البته وقت بسيار زيادي هم داشتيم كه در آن هيچ برنامه اي نبود كه بچه هاي همكار بيشتر به بازي بولينگ و فوتبالدستي و امثال اينها پرداختند و من هم كه خيلي زرنگ هستم فقط خواب را بر همه آنها ترجيح دادم كه براي من بهترين تفريح است .
راستي اين عكس حياط اصلي شهر زير زميني كاريز هست كه در اطلاعاتي در مورد آنجا را در پست بعدي خواهم نوشت.

دوست عزيزي چند وقت پيش گله مي كرد كه چرا عده اي عليرغم زندگي در بالاي شهر و داشتن تمكن مالي و نشست و برخاست با بزرگان و قشر تحصيلكرده و فهميده جامعه و... هنوز از بچه هاي پيش دبستاني هم رفتارشان ناپخته تر است؟ گفت مطلبي در اين خط خطي ات بنويس شايد كسي راه حلي براي اين درد داشته باشند. دردش اين است كه : بعضي از افراد اين قدر مانده اند جلبك بسته اند و جالب اينكه ادعاي تازگي هم دارند . واقعا نمي دانم به بعضي بزرگترها چطوري مي شه ادب و نزاكت را ياد داد و اين در حالي است كه طرف شما خود را دنياي علم و نزاكت و خلاصه همه خصوصيات خوب بداند؟ فكر مي كنيد يك فردي كه دنيا دنيا ادعا دارد چگونه مي توان حالي كرد كه بين 3 نفر وقتي 2 نفر حرف خصوصي دارند مي روند جاي ديگر و اينكه باسن مبارك را به شما كرده و با طرف ديگر يواشكي حرف بزند يا با زبان ديگرصحبت كند آخر بي ادبي است ولي آنچه نرود در ميخ در سنگ است .
خلاصه اگر شما راه حلي براي اين پرفسورهاي قرن حاضر جهت بهبود رفتارشان پيدا كرديد بگوييد تا من هم به آن دوست عزيز بگويم.
مثل اينكه اين مشكل مربوط به من نيست كه با آن برخورد كرده ام به اين لينك هم نگاهي كنيد مي بينيد مادر بزرگ هم همچنين دردي دارد.

هميشه به مرداني كه موهاي جو گندمي دارند غبطه مي خوردم چرا كه تصورم اين بود كه اينها سرد و گرم چشيده اند و به قول اون وقتهايم بزرگ شده اند سربازي رفته اند و كار مي كنند و زندگي تشكيل داده اند و كلا از زندگي اشان حالش را مي برند ولي ،امروز كه كم كم خودم داردم وارد جرگه اين افراد مي شوم به اين فكر مي كنم كه چقدر اين افراد تجربياتشان آن گونه بوده است كه براي خود و اطرافيانشان به در بخور بوده يا نه بيهوده فقط برگ هاي تقويم را برگ زده اند و حالا اينجا هستند و معلوم نيست فردايي چگونه دارند؟ و اين كه حالا كه خودم دارم به آن مدينه فاضله خودم مي رسم چگونه آدمي بوده و هستم؟
امرزو كه صفحه 37 زندگي را بستم و برگي ديگر باز كردم هنوز نتوانسته ام با خودم تنها شوم و ببينم كارنامه ام در اين سالها و روزها و دقايق چگونه بوده ام ، اميدوارم مثبت بوده باشم.

در اين گرماي هوا تنها هندوانه قرمز و خنك است كه مي تواند تحمل گرما را ممكن ساخته و كمي از شدت اين گرماي طاقت فرساي اين روزها بكاهد .

باز هم دوربين من وارد محدوده هاي ممنوعه افرادي شد كه خودشان بصورت علني من را وادار به ثبت اين لحظه كردند و در ديدن اين صحنه من تنها نبودم بلكه تمامي ساكنين كوچه ششم بلوار دهكده المپيك هم شاهد اين صحنه بودند.
من كاري و تفسيري در اين مورد ندارم و نمي خواهم وارد مسائل چرايي آن بشوم تنها نظرم اين است كه خوب اين گونه حركات حاوي معنا و مطالبي است كه مسئولين بد نيست به آن و رواج موارد مشابه آن نگاه دقيق تري داشته باشند.
ناگفته نماند اين عزيزان هم صد البته مي توانند كمي خودشان را جمع كنند و در مكان مناسب تر و يا وقتي كه كسي نيست به فعاليت خود ادامه بدهند تا در آخر افرادي چون من در جواب پسر بچه 9 يا 10 ساله اي مثل طاها كه مي پرسد بابا اينها چه مي كنند ؟ چرا اين همه به ور مي روند؟ نتوانند پاسخي داشته باشد و بد آموزي داستان هم كم شود.

رقص آتش به دور از هياهوي شهري و در شبي با آرامشي بي انتها؛ بسيار دلچسب بود.

عجب دوراني شده همه چيز وارونه و برعكسه از جمله اين شكلات ها. نمي دانم جرا اين طوري شديم خودمان از خودمان و توانايي هايمان كه نمي دنم واقعا داريم يا نه تعريف مي كنيم و براي خودمان كارت پستال مي فرستيم. از همه ايراد مي گيريم ولي خودمان دنيايي از ايراد را به دنبال خود مي كشيم تازه خيلي بي پروا همه را مي خواهيم اصلاح كرده و ارشاد كنيم .
دليل اين همه خود شيفتگي را هرچه كردم پيدا نكردم ولي آنچه برايم روشن است اينكه خيلي از ما تا قبل از اينكه تغييري در زندگي شخصي يا كاريمان ايجاد نشده خيلي افراد بي ادعايي هستيم ولي نمي دانم چرا عده زيادي؛ كه خودم هم جزو آنها هستم و همواره خواسته ام كه بتوانم رفتارم را اصلاح كنم؛ تا به جايي و نوايي مي رسيم آنچنان از قالب خود بيرون مي آيند و خود را تافته جدا بافته مي بينيم كه .....
راستش خيلي قصد و هدفم فرد خاصي نيست ولي اين مشكل خيلي وقت است كه ذهنم را مشغول كرده ومي دانم كه درست شدني نيست ولي حداقل با اين كار مي دانم تا حد زيادي فقط خودم را از دست اين افكار بيهوده آزاد كرده ام .