دوستان لطف كردند و مثل خيلي بازي هاي ديگه من را هم دعوت كردند ولي هرچه با خودم كلنجار رفتم جز اراده و تجربه خودم هيچ عامل تاثيرگذاري مثل آنچه دوستان گفتند متاسفانه پيدا نكردم. باور كنيد اصلا فرد خودخواه يا منزوي نيستم ولي همواره خودم الگوي خودم بودم و تلاشم اين بوده كه هر چيزي در ديگران بد ديدم از آن دوري و هر چيزي كه خوب و مثبت بود بر انجام آن تلاش كردم ولي هرگز مديون كسي به آن معنا نبوده ام.
اين نكته را هم بگويم شايد دوستان بگويند چون كلا انشا من افتضاح است براي فرار از ننوشتن اينگونه مطلبم را تنظيم كرده ام كه پيشاپيش جواب نه را به آنها مي گويم كه بعدا مجبور نشوم اين را بگويم.
از هرچه بگذريم بياييد در مورد پيچش موبگوييم؛ اين بام تهران يا همان توچال خودمان عجب جاي قشنگي است و همه تهران زير پاي شماست و هواي تميز و خنكش به همه چيز مي ارزد كه در تهران گوهري نايابي است.
و نكته آخر اينكه همه شما دوستان دعوت هستيد تا نظرات خود را بنويسيد البته اگر تمايلي در اين مورد داريد.
